บทที่ 27 ไม่เกลียด แต่ไม่ชอบ

ไม่เกลียด แต่ไม่ชอบ

มุกดาหลับตาแน่น ลมหายใจสั่นระรัว เกร็งไปหมดราวกับสัตว์ตัวเล็กที่กำลังถูกต้อนอยู่ในกรงเล็บของผู้ล่า

ศิลามองเธอด้วยสีหน้าหนักใจ “แค่มุกบอกคำเดียวว่าอยากให้ช่วย พี่จะไม่ลังเลเลย” น้ำเสียงของเขาสั่นเล็กน้อย ราวกับคนพูดเองก็เจ็บปวดไม่ต่างกัน

อัครินทร์เพียงเหยียดยิ้ม “พูดสิ... ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ